အလြဲ...

စိုက္တာကတစ္ပင္
ရွင္လာေတာ့တစ္မ်ိဳး...။

ေလာကဓံထုအေထာင္းကို
ဘယ္လိုပင္ဆုေတြေတာင္းလည္း
ေကာင္းခ်င္လ်က္ဆိုး...။  ။


ထြန္းထြန္း ( ဂီတမီတ္ )

ငု

ပိေတာက္လုိ ဇာမခ် ဲ႔

ရိိုးသားတဲ့ငု၀ါ။

တပင္လုံးၿဖာ

ဆင္ထုံးရွာ ထိန္ေ၀လြင္သနဲ ့

                                            အိေျႏ ´ၵရွင္ ပန္းဆြဲ။

ခုလုိေႏြ ခါသမယမွာၿဖင့္

သူ႔ကုိေလ စာမသေသာ္လည္း

ဒါနတေၿမာ္ေၿမာ္နဲ႔

အလွဴေတာ္သူ႔အလွကုိေနာ္ကြယ္

ခင္းၿပလ်က္ပဲ…။    ။

ၿပန္ဆုံမယ့္ေန႔…

ဒီတစ္ညမွ

ၾကယ္ကလည္းစုံလုိက္တာ…။

ၾကင္နာစြာသူႏွဳတ္ဆက္

ရင္ထဲလွိဳင္းၾကက္ခြပ္မမာ…။

အားတင္းထားစမ္းပါ

ၾကယ္ေတြသာမေပ်ာက္ဆုံးသေရြ႔….။

တစ္ေကြ႔မွာအမွန္ၾကံဳရမယ္

မေမ့သာကံပုံသမွ်ရယ္

ၿပန္ဆုံမယ့္ေန႔…။    ။

ထြန္းထြန္း ( ဂီတမိတ္ )

“ပန္းမပီ ၊ စမ္းမမည္”

ပန္းဆုိရင္လည္း

ပန္းလုိေမႊး…

စမး္ဆုိရင္လည္း

စမ္းလုိေအး…

ပန္းလည္းမပီ

စမ္းလည္းမမည္

လမ္းလြဲၿပီလုိ႔

ကုိယ့္ကုိယ္ကုိသိ

ၿငင္းဆန္ဘိလည္း

ေရွာင္လႊဲမရ

ဒီဘ၀ကုိ

မင္းဆုုိဘယ္လုိလုပ္မလဲ…။

စိမ္းပါနဲ႔လား

သံေယာဇဥ္ မွ်င္မၿဖတ္နုိင္ဘု

ၾကင္တတ္သူ႔စိတ္ဘ၀င္…။

အရိပ္ထင္ကာ ၾကိတ္ရင္မွာ ခံစားတတ္သူမုိ႔

ဟန္မ်ားလုိ႔ သူယူငင္

တမင္က်ီစယ္ ေလေရာ့သလား…။

ခ်ိဳတစ္ခါ ခါးတစ္လွည့္ရယ္နဲ႔

ညိဳတမာ ပ်ားတစ္စက္ကုိကြယ္

ဓါးထက္မွာ သုတ္ၿခယ္လိမ္းလုိ႔

စိမ္းပါနဲ႔လား…။   ။

ဆုံးၿဖတ္ခ်က္

မင္းကလည္း ကုိယ့္ကုိနားလည္

ကုိယ္ကလည္း မင္းကုိတြယ္တာ

မေရရာတဲ့ဘ၀မွာ တစ္ခဏ

ဆံုမွတ္တစ္ခုက အစေပါ့…

တကယ္ေတာ့ ဒီဇာတ္လမ္း

အဆန္းမဟုတ္ေပမဲ့

လြမ္းဖုိ႔ေတာ့ မစဥ္းစားခဲ့မိဘူးေလ…

ဒီအေၿခအေနေရာက္မွ

ေပ်ာက္ရွသြားမယ့္ အၿဖစ္ကုိ

ဘယ္လုိမွ လက္မခံ

လွည့္ၿပန္ဖုိ႔လည္း မစဥ္းစား

မင္းသြားမယ့္လမ္း

စမ္းေရခမ္းခမ္း

ပန္းေတြႏြမ္းႏြမ္း

လွိဳင္းၾကမ္းေလထန္လည္း

ခံနုိင္ရည္အၿပည့္နဲ႔

ေန႔သစ္ကုိ ၾကိဳမယ္…

မင္းဆုိလည္းဒီလုိပဲဆုံးၿဖတ္မယ္မဟုတ္လား…။   ။